آلرژی به مایت یکی از رایجترین حساسیتهای تنفسی در جهان است که ناشی از واکنش سیستم ایمنی بدن نسبت به ذرات ریز مایتها در محیط خانه است. مایتها (mite) موجودات میکروسکوپی هستند که بهویژه در مکانهای گرم و مرطوب مانند تخت خواب، فرش و مبلمان یافت میشوند. واکنش سیستم ایمنی نسبت به پروتئینهای موجود در فضولات و بدن این مایتها باعث بروز علائم آلرژیک میشود.
آلرژی یا حساسیت نوعی پاسخ بیش از حد سیستم ایمنی بدن نسبت به مادهای بیضرر در محیط است. در آلرژی به مایت، سیستم ایمنی این پروتئینها را تهدید تلقی میکند و برای مقابله با آنها پاسخ التهابی ایجاد میکند، گویی که با یک عامل بیماریزا مواجه شده است. این پاسخ میتواند منجر به علائم ناراحتکنندهای در دستگاه تنفسی و دستگاه ایمنی شود.
مایت چیست و چه انواعی دارد؟
مایتها گروهی از موجودات ریز هشتپایی هستند که در خانهها، بهویژه در مکانهای پر از گرد و غبار، زندگی میکنند. در ادامه به بررسی انواع آن میپردازیم:
مایت خانگی (Dust Mite)
مایت خانگی رایجترین نوعی است که با آلرژی انسان مرتبط است. این موجود بسیار کوچک است و فقط با میکروسکوپ قابل مشاهده است. آنها از ذرات ریز پوست انسان تغذیه میکنند و در مکانهایی تجمع مییابند که بدن انسان بیشترین تماس را دارد، مانند تشک، بالش، لحاف، فرش و پردهها.
تفاوت مایتها با کنهها و حشرات دیگر
بسیاری از مردم مایتها را با کنهها یا حتی حشرات اشتباه میگیرند، اما مایتها گونههای مختلفی دارند که برخی از آنها میتوانند عامل بیماریهای دیگر هم باشند (مثل سارکوپتس که باعث گال میشود) ولی نوع “مایت گرد و غبار خانگی” است که در آلرژی نقش دارد.
مایتها با کنهها و حشرات دیگر تفاوتهای اساسی دارند که دانستن آنها به درک بهتر نقششان در ایجاد آلرژی کمک میکند. مایتها موجوداتی میکروسکوپی و بسیار ریز هستند که اغلب با چشم غیرمسلح دیده نمیشوند و بیشتر در محیطهای بسته مانند تشک، فرش و مبلمان زندگی میکنند، در حالی که کنهها معمولاً قابل مشاهدهاند و از خون انسان یا حیوانات تغذیه میکنند. از نظر ساختار بدنی، مایتها و کنهها هر دو جزو بندپایان و از رده عنکبوتیان هستند و هشت پا دارند، اما حشرات دارای شش پا و ساختار بدنی متفاوتی هستند. نکته مهم این است که مایتهای خانگی نیش نمیزنند و عامل مستقیم بیماریهای عفونی نیستند، بلکه واکنش آلرژیک بدن به ذرات بدن و فضولات آنها باعث بروز علائم حساسیت میشود؛ در حالی که کنهها میتوانند ناقل بیماری باشند و حشرات اغلب با نیش یا گزش باعث آسیب میشوند.

علل بروز آلرژی به مایت
سیستم ایمنی زمانی که پروتئینهای مایت را بهعنوان “تهدید” شناسایی میکند، آنتیبادیهایی به نام IgE تولید میکند. این آنتیبادیها موجب آزاد شدن هیستامین و سایر مواد شیمیایی میشوند که منجر به التهاب و علائم حساسیت میشود. در ادامه دلایل عمده بروز این نوع آلرژی می پردازیم:
-
سابقه خانوادگی آلرژی
-
زندگی در خانههای مرطوب یا دارای گرد و غبار زیاد
-
داشتن آسم یا سایر حساسیتها
-
سن کودکان و جوانان بیشتر در معرض خطر هستند
علائم و نشانههای آلرژی به مایت
علائم تنفسی
بسیاری از افراد واکنشهای تنفسی را تجربه میکنند، مانند:
-
عطسه و آبریزش بینی
-
گرفتگی یا انسداد بینی
-
سرفه و گرفتگی گلو
-
تنگی نفس یا خسخس سینه در صورت وجود آسم
علائم چشمی و پوستی
-
خارش چشمها
-
قرمزی و اشک ریزش
-
در برخی موارد خارش پوستی یا راشهای خفیف ایجاد میشود
عوارض طولانی مدت
اگر بدون درمان باقی بماند، میتواند منجر به:
-
سینوزیت مزمن
-
تشدید آسم و حملات شدید تنفسی
-
اختلال خواب یا خستگی روزانه شود.
چگونه آلرژی به مایت تشخیص داده میشود؟
- تستهای پوستی (Skin Test)
در این روش پزشک مقدار کمی از آلرژن مایت را روی پوست قرار میدهد و واکنش احتمالی را بررسی میکند. اگر پوست دچار قرمزی و برجستگی شود، حساسیت تایید میشود.
- شناسایی IgE اختصاصی (Blood Test)
این آزمایش خون میزان آنتیبادی IgE خاص نسبت به مایت را اندازهگیری میکند و کمک میکند تا شدت حساسیت مشخص شود.
روشهای درمان آلرژی به مایت
داروهای مختلفی میتوانند علائم را کاهش دهند:
-
آنتیهیستامینها برای کاهش خارش و عطسه
-
اسپریهای کورتیکواستروئید برای کاهش التهاب
-
داروهای ضد احتقان برای بهبود تنفس
این درمانها به تسکین علائم کمک میکنند اما آلرژی را بهطور کامل از بین نمیبرند.
ایمنوتراپی برای درمان آلرژی مایت (Immunotherapy)
ایمنوتراپی روشی است که سیستم ایمنی را بهتدریج به آلرژن عادت میدهد، معمولاً از طریق تزریق یا قرصهای زیرزبانی. این روش ممکن است به کاهش حساسیت در طول زمان کمک کند.
درمانهای خانگی و سبک زندگی
-
پاکیزگی منظم خانه
-
شستشوی ملحفهها در آب داغ
-
کاهش رطوبت اتاق خواب
این روشها به کاهش مواجهه با مایتها و در نتیجه کاهش علائم کمک میکنند.
پیشگیری و کاهش مواجهه با مایتها
- کنترل رطوبت و دما
یکی از بهترین روشهای پیشگیری، نگهداشتن رطوبت کمتر از ۵۰% در خانه است، چون مایتها در محیطهای مرطوب بهتر رشد میکنند.
- پاکیزگی منزل و تختخواب
-
استفاده از روکشهای ضدآلرژی برای تشک و بالش
-
شستشوی هفتگی ملحفهها در دمای بالای ۵۵ درجه
-
حذف فرشهای تار و پود سخت تمیز نشدنی
این اقدامات میتواند بهطور قابل توجهی تعداد مایتها را کاهش دهد.
ارتباط آلرژی مایت با آسم
ارتباط آلرژی به مایت با آسم بسیار نزدیک و اثباتشده است، بهطوریکه مایتهای گرد و غبار خانگی یکی از مهمترین محرکهای حملات آسمی به شمار میروند. در افرادی که به مایت حساسیت دارند، استنشاق ذرات آلرژن موجود در فضولات و بقایای بدن مایتها باعث تحریک سیستم ایمنی و ایجاد التهاب در راههای هوایی میشود. این التهاب میتواند منجر به تنگی نفس، خسخس سینه، سرفههای مکرر و تشدید علائم آسم شود. به همین دلیل، کنترل آلرژی مایت از طریق کاهش تماس با این آلرژنها و درمان مناسب، نقش مهمی در کنترل و کاهش شدت آسم و بهبود کیفیت زندگی بیماران آسمی دارد.
نتیجهگیری
آلرژی به مایت یک مشکل شایع است که میتواند کیفیت زندگی را بهطور چشمگیری کاهش دهد، بهویژه اگر منجر به مشکلات تنفسی یا آسم شود. شناخت علائم، تشخیص صحیح و درمان بهموقع همراه با کاهش مواجهه در محیط زندگی میتواند به بهبود چشمگیر حال افراد کمک کند.
سوالات متداول (FAQs)
آیا آلرژی مایت قابل درمان کامل است؟
در حال حاضر آلرژی مایت قابل «درمان قطعی» نیست، اما با درمانهای دارویی، ایمنوتراپی و کنترل محیط میتوان آن را بهخوبی مدیریت کرد.
آیا آلرژی مایت با سرماخوردگی اشتباه گرفته میشود؟
بله، بسیاری از علائم مانند آبریزش بینی و عطسه میتواند شبیه سرماخوردگی باشد، اما اگر علائم طولانیتر باشد یا در محیط خانه تشدید شود، معمولاً آلرژی مشکوکتر است.
آیا کودکان بیشتر از بزرگسالان به مایت حساسیت دارند؟
بله، حساسیت به مایت اغلب در کودکان و جوانان شایعتر است، مخصوصاً اگر سابقه خانوادگی آلرژی وجود داشته باشد.
آیا پاکیزگی منظم خانه باعث از بین رفتن مایتها میشود؟
پاکیزگی منظم کمک میکند تعداد مایتها کاهش یابد، اما نمیتواند آنها را کاملاً از بین ببرد.
آیا آلرژی مایت میتواند باعث آسم شود؟
آلرژی مایت میتواند علائم آسم را تشدید کند و در افرادی با آسم موجود باعث بدتر شدن وضعیت تنفسی شود.




